"Vurig rood" stond er op het doosje. Ik wilde dat wel eens proberen: vurig rood, al had ik geen idee wat ik me daarbij moest voorstellen. Het pakje zelf was oranje, maar aangezien de overige pakjes blauw, groen en paars waren kon ik daar niets uit afleiden.
Het was een mouse en het zou met 8 keer wassen weer uit mijn haar moeten zijn. Dat risico durfde ik wel te nemen: desnoods zou ik dezelfde dag nog 8 keer mijn haren wassen.
De mouse zelf was -evenals het pakje- knaloranje. Ik zette door, ik was tenslotte geen mietje, "wie A zegt, moet ook B zeggen" en meer van dat soort cliché's schoten er door mijn hoofd. Een halfuurtje intrekken en dan uitspoelen. Ook dat moest wel lukken. Maar bij het uitspoelen was het water echt knalrood. Roder dan rood. Bloedrood. En het bleef maar rood, tot het uiteindelijk -na eindeloos uitspoelen - lichtroze was. Ik vond het wel best zo: als ik nog langer zou spoelen zou alle verf er weer uit zijn: dat hadden eerdere ervaringen me wel geleerd.
En nu zit ik te wachten tot mijn haar droog is en ik kan zien hoe vurig rood mijn haar is. Al nat kun je al zien dat het mooi rood is, maar zou het droog ook mooi zijn - of nog mooier... ik wacht het maar af.