Vorig jaar was ik 'em ineens kwijt. Ik wist toch zeker dat ik hem nog op mijn hoofd had staan toen we het vakantiehuisje in Drenthe achter ons op slot deden en de camping verlieten. Maar tegen de tijd dat we bij de bushalte waren, was hij ineens weg. Foetsie, nergens te vinden. En het was zo'n fijne zonnebril.
Nu moet u weten dat ik een klein koppie heb. De gemiddelde hoed valt direct tot over mijn oren (en ogen), toen ik ooit eens op motorles ging had ik een helm maatje XS - ongelogen! En dus is het vinden van een zonnebril die goed op mijn hoofd zit, én geen MickeyMousejes aan de zijkant heeft, is een hele klus. U snapt dus dat ik baalde als de spreekwoordelijk stekker. De rest van de zomer bekeek ik de wereld door spleetoogjes want ik ben dol op de zon, maar niet in mijn ogen.

Tot ik gisteren het koeltasje zag staan en daar, in het zij-net, daar zat... mijn zonnebril!! Laat de zon nu ook maar weer komen!