[vorige] - [weblog] - [volgende]
vrijdag
19 november 2004
De Zelfprikcursus
07:56 uur
Frozen gaf al aan dat 'het wel niet veel zou voorstellen', en daar heeft-ie gelijk in.
Het prikken op zich stelt inderdaad niets voor: met een pen, waarin een venijnig naaldje is vastgezet, prik je jezelf in je vinger. De kunst zit 'em erin om, zonder te knijpen (want dat geeft wondvocht) in één keer zo'n grote druppel te krijgen dat je teststrookje goed gevuld is. Later bijvullen mag niet, want dan zit er al stolling in je bloed wat een verkeerde waarde geeft.
Het was vooral gezellig: we waren met vrijwel allemaal 'hartkleppen' wat toch een binding geeft. Drie keer geprikt in drie verschillende vingers, twee keer op het machientje getest. Het ging allemaal van een leien dakje.
Het zit 'em vooral in de handigheid-de tijd die je hebt tussen het openen van het teststrookje tot het plaatsen van de druppel is vrij beperkt. Deze hele week moet ik mezelf dagelijks een vingerprik geven en handigheid met het machientje krijgen.

[Link: Coagu-Chek]


Gooly
*auw*
Prik me in mijn arm, in mijn been, in mijn bil, in mijn schouder, maar _niet_ in mijn vinger.
19-11-2004, 10.04 uur
Jolie
Aargh, dat doet me denken aan Leora's hielprikje: 8 keer opnieuw, want 'de druppel was niet groot genoeg' ;-)
19-11-2004, 10.18 uur
missgien [www]
@Gooly: zo'n vinger heb ik er ook bij zitten, heb ik gemerkt. Maar mijn wijs- en middelvinger zijn pijnloos prikbaar.
@Jolie: och, erm. Dat erreme kient!
19-11-2004, 10.53 uur