missgien.log
Zoeken

Sentiment
03 november 2004, 12:42 uur
Toen ik mijn kleine mannetje vanmorgen zag, wist ik het gelijk: die heeft weer lopen spoken.
De wallen onder zijn ogen waren paars en na kort overleg met Lief was de beslissing snel gevallen: niet naar school, maar slapen!
Zo rond half 11 heb ik hem -onder zwaar protest- naar bed gebesjoerd. Nog geen 10 minuten later lag hij te slapen als Doornroosje. En dan kan ik uren naar hem kijken: zo mooi als mijn kind slaapt, slaapt geen ander.
Een halfuurtje geleden moest ik hem echter weer wekken, en dan dat slaperige koppie en die heerlijke aanhankelijkheid! Dan weet ik ineens weer waar het ware geluk ligt: gewoon, hier thuis. Kunnen ze 10 mensen vermoorden en dan kan Bush nog 8 jaar president blijven, dat gevoel is onbeschrijflijk en onmiskenbaar: ik ben een moeder!


Neneh
Mooi hè, zo heerlijk om naar te kijken...... zo vredig, zo'n heerlijk rust......

Ik vind er zelf een rustplekje, vlak voor ik mijn eigen bed instap....... zoon slaapt zo lief, zo heerlijk rustig, zo zonder zorgen....
03 november 2004, 16.26 uur
hulkie [www]
ja,mooi en herkenbaar stukje...
enkel ik zou em eindige met..ik ben een papa.
groetjes
03 november 2004, 18.18 uur