missgien.net
weblog
gien.webl-log
Doorzoek weblog:


Beltane - vruchtbaarheidsfeest bij uitstek
01 mei 2004, 09:48 uur
Beltane is de viering van de eenwording van God en Godin. Met hun heilige huwelijk brengen zij de gift van leven. In de natuur zien we overal om ons heen de paringsdrang, de vruchtbaarheid en bevruchting. Beltane is het vruchtbaarheidsfeest. Schepping ontstaat daar waar het ontvangende aspect en het gevende aspect samensmelten. Traditioneel was Beltane een seksueel getint feest waar de jonge vrouwen het hof werden gemaakt door de jonge mannen. Later werd de viering rond de meipaal een centraal thema. De meipaal als fallussymbool, gebonden door witte en rode linten (maagdelijkheid en vruchtbaarheid). Er zijn veel variaties op het vruchtbaarheidsthema te vinden. Het springen over de ketel waar vuur in gestookt wordt is bijvoorbeeld zon element uit het Beltane ritueel. Tijdens Beltane is de sluier tussen de werelden net als bij Samhain dun. De nadruk ligt echter niet op overleden dierbaren maar op de wereld der natuurkrachten. In het Beltane ritueel kan hier aandacht aan besteed worden door met de natuurkrachten te werken en dank te zeggen voor de giften die zij ons geven. Om de natuurkrachten gewaar te worden kun je tijdens zonsopkomst op de dag van het ritueel, je gezicht wassen met dauw.
Beltane is het enige feest dat min of meer met rust is gelaten door de Christenen en het leeft voort in populaire tradities rondom de meiboom, een fallussymbool. De linten die eromheen worden geslingerd tijdens de meiboom dans worden als vrouwelijk beschouwd. Het gaat dus om een symbolische paring van de God met de Godin. Vroeger werd het vee tussen twee vreugdevuren gezet om hun vruchtbaarheid te garanderen. Tegenwoordig is er vaak geen vee meer bij, de vreugdevuren zijn ook kleiner. [Meer over Beltane]
[3]
Branwen [www]
Ik was vandaag op Terschelling en daar hebben ze vanavond een vuur. Grappig is echter dat de terschellingers die ik erover sprak niet weten waarom dat vuur er is. Tis een gewoonte, zeiden ze. Maar tis jammer dat ik al weg moest anders was ik er zeker ff heen gegaan.
01 mei 2004, 23.44 uur
Gien
Dat soort tradities zijn al zo eeuwenoud dat men vaak niet meer weet waar het gebruik origineel vandaan komt. Hetzelfde geldt voor de Paasvuren die in het oosten van het land worden gebrand: de stammen ook uit voor-christelijke tijd, maar er zullen er maar weinig zijn die zich daarvan bewust zijn.
Nog zo'n voorbeeld is de meiboom: nog niet zo lang geleden werd die in menig stad nog versierd met witte (staat voor mannelijk) en rode (staat voor vrouwelijk) linten. Het was een paringsritueel.
Ach, onze maatschappij en tijd staat bol van de voor-christelijke symbolen. Het is alleen jammer dat weinigen zich daarvan nog bewust zijn.
02 mei 2004, 12.56 uur
carin [www]
In de Harz (waar we afgelopen weekend waren) werd 30 april overal Walpurgisnacht gevierd en elk dorpje had ook een meiboom staan. Ik vond het heel bijzonder om dat allemaal eens mee te maken.
03 mei 2004, 11.36 uur