missgien.net
weblog
gien.webl-log
Doorzoek weblog:


Heftige kost
30 januari 2004, 09:20 uur
Het overlijden van Guusje Nederhorst doet mij persoonlijk niet zoveel, maar het brengt een hoop herinneringen naar boven:

Het moet het najaar van 1982 zijn geweest dat onze buurvrouw 's morgens vroeg tijdens het ontbijt kwam binnenlopen. De haren nog in de war en ze had de tranen over haar wangen lopen: ze had de hele nacht gehuild. Hortend en stotend kwam het nieuws: M.S. was de avond ervoor overleden tijdens de training van de plaatselijke volleyball-club. Ze had een hartstilstand gehad en tegen de tijd dat er medici bij waren was ze niet meer te reanimeren.
Ik trok bleek was, was geschokt en voelde me verschrikkelijk slap worden. M. was hartpatiŽnt geweest, had dezelfde cardioloog als ik en we maakten deel uit van hetzelfde clubje dorpsjongeren. Ze was 18 en net aangenomen voor de verpleegopleiding waar ze zo vreselijk hard voor had moeten leren om erin te komen.
Die dag ben ik niet naar school gegaan, maar de volgende dag wel. Ik weet nog dat de leraar Maatschappijleer, ook afkomstig uit ons dorpje waar een ware kolonie aan leraren woonde, me strak aankeek en vroeg hoe het ging. We hebben samen op het plein koffie gedronken, een peuk gerookt en gelachen en gehuild om onze herinneringen aan M.
Dat beeld koester ik altijd nog. En nog steeds heb ik spijt dat ik het niet kon opbrengen om naar de ter aardebestelling te gaan. Ik nam afscheid in mijn hoofd en probeerde er zo weining mogelijk aan te denken, nam aan dat de pijn wel zou verdwijnen.

Maar waarom zit ik hier dan nog te huilen om iemand die al 20 jaar niet meer hier leeft?
[3]
Gooly
Sommige dingen vergeet je niet, gaan niet we,. je kunt ze alleen een plek geven. En sommige dingen moeten ook niet weggaan vind ik. Je hebt een mooie herinnering die blijkbaar nog steeds erg belangrijk voor je is.
Waarom spijt, dat je niet naar de begrafenis bent geweest? Je hebt op je eigen bijzondere manier toch afscheid van haar genomen.?
30 januari 2004, 10.46 uur
Frozen [www]
Ik sluit me aan bij Gooly.
30 januari 2004, 10.50 uur
nathalie [e-mail] [www]
Omdat sommige dingen zo oneerlijk zijn... en ze eigenlijk nog gewoon had moeten leven nu?
30 januari 2004, 11.40 uur