missgien.net
weblog
gien.webl-log
Doorzoek weblog:


Verraad
10 januari 2004, 09:48 uur
Als mensen die zich je vrienden noemen je niet kunnen accepteren zoals je bent - met je eigenaardigheden - hoeveel is/was die vriendschap dan eigenlijk waard? Of is er nooit sprake geweest van vriendschap van de andere kant, maar meer iets als een functionele relatie of een soort van misplaatste gevoel van loyaliteit omdat je elkaar nu eenmaal vaak tegenkwam?

Ik weet het niet.
Ik weet wel dat ik mij vreselijk verraden voel.

[update 10.50 uur]
Wat ik eigenlijk nog het ergste vind, is dat ik het ervaar als een dolk in mijn rug omdat de persoon in kwestie heel goed weet dat ik momenteel een zware tijd doorga.
[8]
Gooly [www]
Ik denk dat acceptatie van elkaar de basis is voor een vriendschap. Als dat er al niet is spreek ik niet van een vriendschap. Of dat er nooit is geweest weet ik niet, maar het lijkt er op dat dit nu niet het geval is. En ik weet uit ervaring dat je je dan idd soms ontzettend verraden kunt voelen. Maar ik heb ook ervaren dat je sommige dingen zo graag wilt zien, dat je ze ook echt ziet, zelfs al zijn ze er niet. Is het dus een in gebreken blijven aan de andere kant? Of een blinde vlek van de ene kant?
Maar dus: Wat mij betreft: Geen acceptatie = geen vriendschap. Per definitie. Het is alleen altijd nuttig om te bekijken wie je nou eigenlijk verraden heeft.
Sterkte.
10 januari 2004, 10.06 uur
Gien [www]
Daar hoef ik niet over na te denken: dat weet ik heel goed. De persoon in kwestie had zelfs het lef om te mailen om een 'verklaring' te geven waarom hzij gedaan had wat zhij gedaan had.
10 januari 2004, 10.50 uur
Frozen [www]
Tjah daarom heb ik maar 1 vriend en de rest zijn kennissen.
10 januari 2004, 10.53 uur
Gooly
Ik vind het heel moeilijk om dat vanaf hier in te schatten, of het een kwestie is van "lef hebben" omdat ik de situatie niet ken. Ik kan me er te veel bij voorstellen, van enorme rotmailtjes die eigenlijk vol ondergronds verwijt zitten, tot pogingen tot verzoening toe. (En alles daartussenin dus)
Misschien nog een kleine aanvulling op mijn vorige reactie, het is denk ik ook goed te bekijken: wanneer vind ik iets 'niet accepteren'. Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Ik accepteer mijn vrienden volledig. Doen ze iets regelrecht tegen mijn advies of mening in, en komen daardoor in de problemen, dan nog ben ik er voor ze, zonder te zeggen 'zie je nou wel!'. maar dat wil niet zeggen dat ik wel eens ernstig van mening verschil met ze. Dat ik duidelijk laat merken dat ik het er niet mee eens ben. Ik maak dus wel een verschil tussen een flink meningsverschil, en niet accepteren. maar nogmaals, ik ken jou situatie niet genoeg om dat hier te beoordelen, maar dat kun je zeker weten prima zelf :-)
10 januari 2004, 11.36 uur
Juul
Dikke knuf voor Gien
(enneh, eigenaardigheden, jij? Nah...)
10 januari 2004, 12.07 uur
Gien [www]
Hoe doe je dat toch, Juul. Jij weet me altijd weer aan het lachen te krijgen :-)
10 januari 2004, 18.40 uur
cockie [www]
Mij ook! Mij ook! :-)
Rot voor je Gien. Moeilijk te verkroppen lijkt me.
10 januari 2004, 22.31 uur
Gien
Ach, Cockie, wat kan ik zeggen: het doet pijn. Maar het is niet voor het eerst en ik heb de indruk dat ik er deze keer beter mee om kan gaan. Maar ik ben echt heel, heel erg teleurgesteld, verdrietig en diep, diep gekwetst. Ik weiger het echter dat het mijn leven zo gaat be´nvloeden als de vorige keer: het zal mijn overbekende 'afglij-jas' wel zijn die ondertussen onbewust zijn werk doet - of de meditatie, daar moeten we maar naar raden ;-)
We moeten maar afwachten waar dit schip strandt.
11 januari 2004, 13.06 uur