[vorige - weblog - volgende]

Een gesprek in de bus

29 september 2003, 12:16 uur

Zij: Natúúrlijk zijn vrouwen superieur!
Hij: Wat een onzin.
Zij: Dat is nu weer typisch mannelijk: iets opzij schuiven met "onzin".
Hij: Vertel me dan eens: waarom zouden vrouwen superieur zijn, volgens jou?

Zij: Dat is heel eenvoudig: vrouwen kunnen meerdere dingen tegelijk. Vrouwen zijn in staat om een baan te hebben, kinderen op te voeden én een huishouden te runnen. Dat bewijst al dat vrouwen een veel beter organisatie-talent hebben dan mannen. Mannen kunnen niet eens een stofzuiger vasthouden en tegelijkertijd op hun kind letten, laat staan dat het eten op tafel komt als zijn vrouw thuiskomt van het werk.
Hij mompelt wat.
Zij: Vrouwen zijn bovendien mentaal sterker, kunnen beter tegen stress en hebben bovendien een macht die mannen nooit kunnen hebben: ze kunnen leven op aarde brengen.
Hij: Maar daar hebben ze wel een man voor nodig.
Zij: Eén man is voldoende, hoor. Eén man en 10 vrouwen levert -in principe- 10 zwangerschappen op. Eén vrouw met 10 mannen kan nooit zoveel product opleveren.
Hij: Dat maakt de man superieur, volgens mij.
Zij: Doe je nou zo dom, of ben je het echt? Kijk, een wereld zou prima kunnen bestaan met slechts een paar exemplaren van de mannelijke soort: dat zal het voorbestaan van de soort niet bedreigen, maar andersom is de mensheid in no-time uitgestorven.
Hij mompelt weer iets.
Zij: Wát zeg je?
Hij: Niets... niets bijzonders
Zij: Dat is ook zoiets: mannen gaan confrontatie het liefste uit de weg of slaan er gelijk op. Vrouwen kunnen beter praten en zullen problemen bij voorkeur willen oplossen zonder geweld.
Hij zwijgt.
Zij: Dus je bent het met me eens?
Hij: Nee, maar jouw vrouwelijk superioriteit dat zal toch nooit willen accepteren.
Zij werpt hem een vernietigende blik en toe en kijkt de rest van de rit uit het raampje.

[14]