weblog
missgien.net
gien.web-log
Doorzoek weblog:


Gemeen
12 augustus 2003, 14:38 uur
Lief is heel gemeen tegen mij: hij lacht me uit als ik zeg dat ik het ver-schrik-ke-lijk warm heb!
En als ik hem dan wijs op de onmiskenbare druppeltjes op mijn bovenlip, begint-ie nog veel harder te lachen.

En dan T., die kan er ook wat van... gisteren had ik, uit pure ellende, staarten aan weerszijden van mijn hoofd gemaakt: zo raakten mijn haren mijn bezwete nek tenminste niet. Komt T. binnen: "Jeetje mam, je lijkt zo wel een meisje"- en giert het werkelijk uit van de lach, hij komt echt niet meer bij. Als ik me omdraai stopt hij abrupt met lachen, fronst en zegt dan: "Sorry, mam, ik was even je oude rimpelgezicht vergeten..."

En die twee beweren van mij te houden!!
Grmbl!
[8]
Juul [www]
Hmz, zo te horen kunnen we wel een lotgenotenclubje beginnen, Jack is ook al zo gemeen tegen mij! :(
12 augustus 2003, 15.16 uur
Gien
Wij richten op: gemene-partners-en-kinderen-slachtoffers-club!!
12 augustus 2003, 15.33 uur
Juul [www]
Ja! Maak jij een bannertje? ;)
12 augustus 2003, 17.15 uur
Gien
Pfft! Moet dat nu??
12 augustus 2003, 17.55 uur
Juul [www]
Nee tuurlijk niet, als het niet meer zo ver-schrik-ke-lijk warm is :)
12 augustus 2003, 18.03 uur
Rowan [www]
Achter het behang die Thomas;-)
en U zag er nog bijzonder appetijtelijk uit hoor op de foto onlangs.Helemaal geen oud rimpelgezicht.
12 augustus 2003, 18.04 uur
Gien
Rowan: je maakt m'n hele dag weer goed (en zal het compliment doorgeven aan de fotograaf!)
12 augustus 2003, 18.09 uur
Kiers [www]
Ik heb een vrindje. Die heeft mij ooit geattendeerd op de truffelboer. En verdomd, dat is een geil culinair fenomeen. En hoewel hij de mooiste wijnen, in dienstverband nota bene, heeft mogen drinken en leren waarderen en in grote mate tot zich heeft genomen, doe je hem het grootste plezier door te vragen na de maaltijd: "en Pierre... wat krijgen zij?", waarop hij zal zeggen, "zij een wijn en ik een pils". Overigens volledig lam komt dit meestal het best uit zijn strot.

Waarna wij Pierre een correcte pilsener tappen en wij aan de Barolos gaan. Of zo. Meestal tegen het eind van de avond zien wij elkaar weer bij de wat zwaardere whiskies. Waarmee wij elkaar meestal huilend tegen het ochtendgloren in de armen vallen. Met z'n allen.

Affijn, waerde Marnix, laat het voor u vooral geen belemmering zijn de pilseners van de tap uiteindelijk het hoogste te waarderen. U heeft immers de vele vruchten geproefd en het goede behouden. Cheers.

Binnenkort tap ik op Bicat uit een geheel ander vaatje maar De Gustibus Non Disputandem Est.
13 augustus 2003, 01.58 uur