Nadat ik T. -zonder moeite- wist over te halen zich aan te kleden en achterop de fiets te stappen ("verrassing" blijkt soms toch een magisch woord) reed ik naar het centrum en parkeerde mijn fiets mijn 'vaste' stek. Het vragen begon, en ik vond het al knap dat hij het zolang had volgehouden: "Gaan we naar de Bart Smit? O nee, die is hier niet! Gaan we dan naar die met die olifant? Ook niet? De Blokker dan? Of de V&D?"
Nee, ook niet naar de Blokker of de V&D. Zijn opties voor kinderspeelgoed zijn op en hij kijkt wat sip: "wat is nu een verrassing als het geen speelgoed is?", hoor ik hem bijna denken. We komen aan het einde van de winkelstraat, steken over en lopen richting Waalkade. Tenminste: ik loop, T. rent, hij rent of zijn leven er vanaf hangt. Soms vraag ik me af of de zwaartekracht geen vat op 'em heeft: hij lijkt wel te vliegen!
Onderaan slaan we rechtsaf, de kade op, het duurt even voor hij doorheeft wat daar allemaal staat! "Kermis? Gaan we naar de Kermis? Echt waar?", zijn ogen stralen als nooit tevoren. Dan komt er weer zo'n T.-vraag: "Welke attracties zullen we het eerst uitproberen?" Helaas zijn veel 'attracties' nog niet open, de octopus incluis, maar voor ik het weet zijn we twee rondjes in de draaimolen verder, drie waterpistolen en een robothond 'rijker' en 10 euro armer.
Misschien was '
die met die olifant' wel goedkoper geweest... maar beslist niet zo leuk!!
