Vanmorgen heb ik Thomas op de fiets naar school gebracht.
Drie-en-halve kilometer de berg op met zo'n 25 kilo achterop. Toen de bult me echter de steil werd, gingen we een stukje lopen. Thomas vond dat dat 'cool': met zijn rugzakje bungelend op zijn rug huppelde hij voor me uit. Zodra de weg weer enigszins vlak werd gingen we verder met fietsen.
Op school aangekomen (zo'n 25 minuten later, pffft!) zegt Thomas: "Mam, ik vond dat hartstikke stoer van je".

En met een grote grijns op mijn gezicht zoefde ik even later weer naar beneden: op huis aan. Mijn zoon vindt mij stoer. Dát vind ik nou 'cool'..