Die ochtend, heel vroeg, hoor ik Thomas' slaapkamerdeur opengaan en hem naar beneden lopen. Een halfuurtje later ben ik voldoende wakker 'em te volgen. Beneden aangekomen zegt hij: "Het is hier saai! Jij bent saai! De hele wereld is saai!"
"Ojeetje", zeg ik, "Niet goed geslapen?"
"Jawel', zegt hij brutaal "Het is jouw schuld dat het hier saai is!"
"Ow?", zeg ik een beetje bedremmeld, nog niet wakker genoeg om die verbale 'geweld' te kunnen verwerken. "Wat heb ik dan gedaan?"
"Ik kan geen TV kijken!!!"
Langzaam begint er iets te dagen: Lief en ik hebben besloten om de kinderzenders voorlopig te blokkeren, zodat hij ze alleen kan kijken als hij dat aan ons vraagt, al die programma's van FoxKids en Nicolodeon, daar doet hij allemaal rare ideeën op. Onder begeleiding kijken dus, of niet kijken, dat is de keuze. Maar nu gaat de TV even niet aan.
Ik stel voor dat hij met zijn nieuwe legodozen gaat spelen, of met één van de vele andere kado's die hij vorige week heeft gehad. Maar nee... saai!

De wereld is saai, zonder TV... ammehoela!