Er kwam een briefje mee van school: of we mee willen doen aan de 'schoenendoosactie'.
Natuurlijk willen 'wij' dat!, zei ik gelijk. Maar Thomas dacht er anders over: "Waarom moet jij dat doen? Heeft dat kindje zelf geen mama die voor die spullen kan zorgen?" En: "Waarom moet ik nou iets van mijn Duplo weggeven? Je kunt het toch ook gewoon kopen."
Dus begon ik uit te leggen, dat die dozen bestemd zijn voor kinderen die óf geen papa en mama hebben die voor ze zorgen óf een papa en mama hebben die niet veel geld hebben. En omdat wij het best wel goed hebben, kunnen wij best een beetje helpen.
Thomas is het er niet mee eens. Thomas wil niet helpen met het versieren van de schoenendoos...!

Tot ik een halfuurtje geleden begon met een lijstje te maken met wat ik allemaal voor de schoenendoosactie wilde aanschaffen.... toen kwam hij met zijn mooiste race-auto van Duplo aanzetten: "Doe die er maar in!"
En dan ontploft mijn hart ineens van trots, want uitgerekend díe race-auto heeft hij al die tijd gekoesterd!