Heel in de verte hoor ik een vaag: "Mam! Maham?!"
Huh?
"Weet je waar de afstandbediening ligt?"
Grmbl!
(iets harder) "Weet je waar de afstandbediening ligt?"
Langzaam begin ik de vraag te begrijpen. "Ja, hoor!" En gelijk daarna, alsof op de automatische piloot: "Kom er maar even bijliggen..."
U begrijpt dat het toen helemaal was afgelopen met slapen! <

Hmpf! Mij een beetje wakker maken voor de afstandsbediening! Hij weet dat als hij 'em niet kan vinden, dat-ie dan niet mag kijken. Uit pure wraak maakt hij mij dan wakker! TV-monster is er niets bij!

Maar als ik dan eenmaal wakker ben, en dat kinderlijfje tegen mij aanvoel tijdens de 'goedemorgen-knuffel' maakt het me ineens allemaal niet meer uit.