Thomas wilde "nu eindelijke wel weer eens buitenspelen". Jas aan, laarzen aan ("want het is heeeeel erg vies in de tuin") en hup, daar ging meneer. "Avonturen beleven kan ik gewoon in onze tuin, dat lijkt wel een oerwoud!"

Een halfuurtje later begint het te regenen en ik verwacht Thomas dan ook elk moment voor de schuifpui, maar niks hoor! Als het echt hard gaat regenen ga ik maar es roepen. "Hier ben ik", hoor ik een klein stemmetje uit het oerwoud komen. En daar zit-ie, onder een stel laaghangende takken: de grond is er nog niet helemaal doorweekt maar lang zal dat niet meer duren. "Mooi, hé? Heeft de natuur zelf voor mij gemaakt!"
Als ik hem vraag of hij toch niet liever mee naar binnen gaat, zegt-ie: "Hm, nou, als je dat graag wilt! Maar blijf je niet liever hier in mijn avontuur?"