Natuurlijk is het gelukt... ik heb het gewoon aangekondigd: ik heb tenslotte ook gewoon recht op vrije uren!
Ik kwam net op tijd bij de muziekschool aan, Lief en Thomas waren net op weg naar de zaal. Thomas begroette me met een blijde kreet: dat was waar het allemaal om ging, natuurlijk!

De 'uitvoering' was heerlijk rommelig. Maar ze hebben geleerd enigszins een ritme aan te houden, min of meer een dansje te leren (heel veel vrije expressie erbij...). Als instrument koos hij een 'klein harpje' (mijn eigen kleine druïde) en pingelde er vrolijk op los en genoot!
En dat bekkie van 'em... om te smullen, gewoon!