Het is al een paar weken geleden gebeurd, maar ik kon me er tot nu toe nog niet toezetten om erover te schrijven. Nu mag het onderhand wel, ik word er nu niet meer boos van:

Een zondagochtend, niet zo heel erg vroeg. Lief ligt nog te slapen en Thomas is 'allangallang' wakker. Ik zit achter mijn peecee, als Thomas naar beneden komt en me vertelt dat zijn cd-speler het niet meer doet. Hij heeft het ding dan net een paar weken en ik -wijs geworden door ervaring- ga behoedszaam mee naar boven. Als ik het klepje van de cd-speler openmaak zie ik gelijk waarom het niets meer wil doen: er staat water in!!
Ik probeer kalm te blijven (lukt niet echt, want toch wel een beetje in paniek) en leg hem uit dat het echt heel erg gevaarlijk is om met water te spelen in/op/bij een elektrisch apparaat. Met grote lege ogen kijkt hij me aan, maar waarom hij dat gedaan heeft 'wil hij niet zeggen'. Ik laat het maar even, anders breekt echt de pleuris uit.

Als enige tijd later Lief wakker is en het verhaal aanhoort (waarbij ook hij van kleur verschiet bij het idee wat er had kunnen gebeuren), weet hij -rustig en beheerst als hij is- wel van zoonlief los te peuteren wat de reden van deze actie was: "hij wilde wel eens zien wat er gebeurde als hij er water in zou gooien".

Fijn zo'n kleine onderzoeker...