[Gistermiddag]
"Mam, hebben wij een koptelefoon?"
"Ja hoor. Maar ik zou wel even moeten zoeken. Hoezo?"
"Nou, als ik een koptelefoon heb, kan ik de muziek lekker hard draaien en dan hebben jullie er geen last van."
"Dat vind ik erg lief van je. Zullen we even op zoek gaan?"

De koptelefoon wordt gevonden: een licht model, indertijd gekocht voor de toen nog in zwang zijnde walkman en in opmerkelijk goede staat. Even later ga ik bij hem kijken: hij heeft de schommelstoel in het bereik van zijn 'radio' gezet en zit heerlijk mee te wiebelen op de muziek. Als hij mij ziet, grijnst hij. Als hij naar bed gaat, leg ik de koptelefoon weg.

[Vanmorgen]
"Mam? Maham!"
"Mam, ben je wakker?"
"Ja, nu wel!"
"Mag ik de koptelefoon hebben?"
"???"
"Mag ik de koptelefoon hebben???"
"Waarom?"
"Dan kan ik muziek luisteren en worden papa en jij er niet wakker van!"
"..."