Een kinderleven staat bol van de 'eerste keren': het eerste woordje, het eerste stapje, de eerste keer naar het kinderdagverblijf, de eerste keer spelen bij een vriendje, de eerste keer naar school en ook:
Het eerste schoolreisje!
Gelukkig heeft hij nog geen idee wat het inhoudt, een 'schoolreisje' (Moet ik dan ook mijn koffer inpakken?), dus vertelde ik hem dat je dan met alle groepen 1/2, de juffen en een paar moeders in een bus gaat naar een plek die speciaal voor hen is uitgezocht. En dat ze 's middags weer naar huis komen. Dat leek hem wel spannend. Waar hij naar toe zou gaan, wilde hij weten. Maar de juf had gevraagd om dat nog even niet te verklappen. Jullie mogen het wel alvast weten...

[Update 15.10 uur]
Laaiend enthousiast kwam hij de bus uit. Of ik wel wist dat ze naar dezelfde speeltuin waren geweest als waarvan ik vanmorgen de website had bekeken. (Ojajoh, is dat even toevallig!). En dat er wel 100 glijbanen waren, nou ja, eigenlijk 8 maar dat is ook wel veel en dat hij er wel 100 keer vanaf was geweest! En dat hij bijna niet had gegeten omdat hij daar echt geen tijd voor had, en (gapend) dat hij niet eens moe was! En.... En.... En.... En....
Struikelend over zijn woorden probeerde hij me alles te vertellen in het korte fietsritje van school naar huis.
Nu zit hij in bad, want 'als je zo vies thuis komt dan moet je in bad, dat weet je toch wel?' Natuurlijk weet mama dat: in bad na zo'n dag is pas een echte afsluiting, bovendien weet ik dan zeker dat hij straks op de bank in slaap valt: moe van het spelen en rozerig van het bad.

Heerlijk: zoveel kindergeluk!