Vanmorgen 08.33 uur word ik wakker van een geluid in de badkamer en gelijk beginnen alle alarmbellen te rinkelen: dat is Thomas en die is beslist iets aan het uitvreten.
Ik loop mijn kamer uit en zie gelijk Thomas staan met opgestroopte mouwen en blauwe handjes. Een van de handjes reikt net naar de knop van de kraan maar blijft halverwege in de lucht hangen. Zijn ogen zijn groot van schrik: betrapt met 'het bloed aan de handen', nou ja, sort of...
Ik draai me gelijk om en loop naar Grt's werkkamer waar zijn computer en zijn verfspullen staan. Nog voor ik naar binnenstap zie ik een blauw computerscherm en ik haal sissend adem. Dit is echt heel ernstig! Niet alleen omdat het niet de eerste keer is dat hij wil 'helpen bij het verfen van de poppetjes' maar vooral omdat het hele 17" Ilyamascherm onder de blauwe verf zit evenals een deel van het ergonmische toetsenbord.
Lief is ondertussen ook wakker geworden en vraagt wat er is. "Alarmfase Rood", antwoord ik en hij staat gelijk naast zijn bed. Thomas, ook niet dom, heeft ondertussen het betrekkelijk veilige duister van zijn dekbed opgezocht om de toorn des vaders te ontlopen, dat lukt slechts gedeeltelijk. Dat we boos zijn, is wel duidelijk. Een passende straf verzinnen lukt ons niet, dus besluiten het pedagogisch aan te pakken en hem zelf een straf te laten bedenken.
[update 10.15 uur]
Thomas wilde heel graag naar de film Monster & Co., morgen. Hij realiseerde zich dat dat wel eens niet door kon gaan en spatte in een enorme huilbui.
Maakt u zich geen zorgen: we gaan heus wel met hem naar die film, maar niet dit weekend.