Gewoontes

Kleine oogjes hier ten huize hedeochtend. Bij alledrie. Het was weer een 'spooknacht', waarmee ik niet wil zeggen dat er geesten in huis wonen, alleen een klein jongetje dat wel eens midden in de nacht wil besluiten dat hij niet verder wil slapen. Hij stond op gegeven moment naast ons bed met zijn knuffels want hij wilde eigenlijk wel bij ons slapen. Later een echte beschaafde klop op onze deur: Thomas met een heel klein stemmetje... in bed geplasts. Lief sleept zich eruit en ik slaap direct weer verder. De derde keer heeft hij honger. Ik weet echt niet meer wat ik of Lief hebben geantwoord. Ik weet alleen dat er vanmorgen broodkruimels in zijn bed lagen. Eigen initiatief zullen we dat maar noemen, zolang het bij brood of fruit blijft heb ik daar geen enkel probleem mee.
Ondertussen is Lief de deur uit en ik ben blij voor zowel hem als zijn collega's dat hij nog twee uur de tijd heeft om wakker te worden in de trein.
Thomas lijkt niet onder het slaapgebrek te lijden: hij loopt vrolijk allerlei rijmelarijtjes te verzinnen.
En ik? Ach... het zal wel wennen. Vandaag is mijn laatste dag van de werkweek, dus wie maakt me wat. De ADSL werkt op het werk (dankzij Lief) en ik kan me weer volledig op de website van de SOVS storten. Eens kijken of we hem maandag online kunnen brengen...

terug naar "mama vertelt"