[ links]   []   [archief]   [index]

[<<<] [Project 0] [>>>]

"Museum 'Dč wascht en strčkt' bestaat tien jaar"

Museum 'Dč wascht en strčkt' bestaat tien jaar
trefwoorden: wassen - strijken - was - museum - Gilze
Noem het een uit de hand gelopen hobby. Of een successtory.
Letterlijk alles wat de vrouw vroeger gebruikte bij het wassen en strijken, is te vinden in het particuliere museum van Joke Timmermans-Boogaarts (57) aan de Nieuwstraat 96 in Gilze.
Ze vierde onlangs het tienjarig bestaan. Niet op de traditionele maandag, maar met een ouderwetse wasdag op zondag. Timmermans presenteerde ook een zelf geschreven boekje met als titel 'Museum Dč wascht en strčkt 1993-2003'.
Het museum kan beschouwd worden als een uit de hand gelopen hobby. De Gilzese begon op twaalfjarige leeftijd met het verzamelen van strijkijzers: "De liefde voor het bewaren heb ik van ons pappa." Krijgen, kopen, ruilen en bezoekjes aan snuffelmarkten zorgden er op een gegeven moment voor dat de zolder vol stond en de verzameling letterlijk de trap af kwam en vervolgens ook bezit nam van de woonkamer. Mede om die reden was manlief er tien jaar geleden ook wel voor te porren om de garage te
verbouwen tot een klein museum. Daarmee begon de victorie pas echt.

Publiciteit
Timmermans: "Zonder dat ik daar zelf veel voor heb gedaan, ontstond er een vloedgolf aan publiciteit. Eerst de dag- en weekbladen, vervolgens de regionale omroep en daarna nog eens landelijke televisieprogramma's als en 'Koffietijd'. Die publiciteit had steevast tot gevolg dat mensen spontaan
was- en strijkgerei aanboden. Meestal gratis, omdat het ook gaat om spul waar de mensen van af willen en waar ik dolblij mee ben. Soms krijg ik spullen aangeboden voor grof geld, maar daar ga ik niet op in. Het moet een hobby blijven."

Miele
Een belangrijke bron van museumstukken vormde ook een bezoekje dat enkele vertegenwoordigers van witgoedfabrikant Miele een paar jaar geleden brachten aan het Gilzer museum.
Timmermans: "Die hebben toen een artikel geschreven voor een bedrijfsmagazine. Maar bij Miele verwijzen ze ook mensen naar mij die na veertig jaar trouwe dienst geen afstand kunnen doen van hun oude wasmachine. Die willen niet dat hun oude machine op de schroothoop belandt. Als we na zo'n telefoontje denken dat het wat toevoegt aan onze collectie, dan gaan we het halen."

Zeldzaam
Van vrijwel elk museumstuk kent Timmermans de herkomst en vaak ook een verhaal dat erbij hoort. Vol trots toont ze een grote zwartwitfoto van een vrouw achter een wastobbe: "Dergelijke foto's zijn heel zeldzaam. Want in de jaren vijftig was dat niet een tafereeltje dat mensen op de foto zetten. Die heb ik gekregen van een mevrouw uit Oosterhout, die hier op bezoek was. Ze had die foto als jong meisje gemaakt van haar moeder. Met haar nieuwe fototoestel was ze op schoolreis geweest en omdat het rolletje vol moest, had ze ook nog maar gauw haar moeder gefotografeerd."
Vorig jaar trok het museum tweeduizend bezoekers. Die kunnen alleen op afspraak terecht. Mevrouw Timmermans: "De VVV heeft mij wel eens voorgesteld om gewoon alle dagen open te zijn. Zij zouden dan wel zorgen dat er kaartjes verkocht worden voor een rijksdaalder of zo. Dat vond ik niks. Dan snuffelen
mensen wat rond en zijn ze zo weer vertrokken. Ik ontvang een groep en vertel ze dan een verhaal van minstens twee uur. Een vriendin van mij bakt ouderwets lekkere appeltaart en een andere vriendin serveert aan het begin en het einde koffie. Ik vertel telkens een nieuw verhaal. Dat verveelt mij nooit.

Grote loods
Bij die ene verbouwde garage van tien jaar geleden is het niet gebleven. Het museum is uitgebreid met een grote loods. Daarin wordt de sfeer voor een belangrijk deel bepaald door een bedstedenwand, weggebroken uit een arbeidershuisje in Rijsbergen en vervolgens in Gilze helemaal gerestaureerd.
Het museum van Joke Timmermans heeft ook een buitenafdeling. Onder 'd'n afhang' staat een hele stoet teilen, wasketels, bokken, wringers en mangels. Wie stamt uit het tijdperk van voor de volautomatische wasmachine, kan er moeiteloos de sfeer snuiven van het washok, van de maandag die vroeger bij traditie wasdag was. Een ritueel dat al op zondagavond op gang kwam met het in de week zetten van het wasgoed."
bron: BN/De Stem, 4 juni 2003