[ links]   []   [archief]   [index]

[<<<] [Project 0] [>>>]

Stukje Middeleeuwen in hartje Nijmegen

Stukje Middeleeuwen in hartje Nijmegen
De Gelderlander, 170503
Het heeft lang geduurd met de renovatie van de Matrassenfabriek in de benedenstad. Maar het moet gezegd, wat er nu staat, is fantastisch. Uitvoerder Bert Uijen van Van de Water heeft zijn krachttoer bijna klaar.
Wijkende en uitbundig welvende buitenmuren, eeuwenoude bakstenen en een binnenplaatsje van Amsterdamse allure. De bewoners van de voormalige matrassenfabriek, annex kazerne annex klooster in de Nijmeegse benedenstad hebben lang moeten wachten, maar krijgen, hartje stad, een idyllische woonplek. Je moet nu nog een beetje door de bouwrommel heenkijken; dan zie je een soort begijnenhofje voor je geestesoog verschijnen; hoge muren, vriendelijke bogen, de sfeer van vroegere eeuwen. Bert Uijen, uitvoerder van aannemer Van de Water, heeft zijn tour de force bijna klaar. Hoe maak je van een bouwvallige fabriek tien wooneenheden? Over drie weken wordt het laatste van tien appartementen opgeleverd. Twee zijn er al klaar.
Een enorme uitdaging voor elke bouwvakker; ze zijn niet echt groot, wel heel mooi. "Het was mijn taak ervoor te zorgen dat čn de oude muren overeind bleven čn alle andere waardevolle elementen bewaard bleven. Tegelijkertijd willen de bewoners natuurlijk alle wooncomfort."
Met zichtbaar genoegen vertelt de uitvoerder van de oplossingen die hij moest bedenken. "Hier, kijk eens naar deze muur." De kopgevel van de aloude fabriek aan de Bottelstraat loopt in de hoogte 23 centimeter uit het lood en in de breedte eveneens een centimeter of twintig. "Daar mag je dus niks aan doen, want dat is mooi, maar de bewoners mogen daar binnen geen last van hebben. De binnenmuren staan keurig in het lood, daar merken ze niks van", zegt Uijen.
Het binnenplaatsje is een aaneenschakeling van kunstgrepen die de bouwers moesten uithalen om het oude te bewaren en te combineren met de moderne materialen. Brokkelige stukken Middeleeuwse muur worden gecompleteerd door nieuwe stenen. Deuren en kozijnen moesten worden ingepast in scheve en wijkende rollagen. Het valt te zien, maar het is mooi gedaan. Gelukkig was daar ook een vakkundige stukadoor die de muren voorzag van een authentiek aandoende smeerlaag. Handig heeft hij de steensoorten in elkaar laten overgaan zonder de verschillen helemal weg te vagen.
De Gemeenste monumentencommissie heeft zich uitputtend bemoeid met de voormalige matrassenfabriek. Geen stap kon de aannemer zetten zonder controle. Jijen vindt het best. "Het resultaat mag er zijn", beaamt de uitvoerder. "Het is prachtig werken hier . Een enorme uitdaging voor elke bouwvakker.."
De kleursetting van het gebouw is verrassend; je moet er maar opkomen. Het was wederom de monumentencommissie die voorschreef dat kleuren rood, wit, okergeel en paars de boventoon moeten voeren. Een wonderlijke keuze die goed uitpakt.
De voormalige matrassenfabriek ligt tussen twee straten, de Oude Haven en de Bottelstraat terwijl de noordkant grenst aan wat vroeger de Kromme Elleboog was.
Zoals gezegd, de bewoners wacht een prachtige woonplek. Marc Hannessen, voorzitter van de vereniging van eigenaren, maakt dat niet meer mee. De koper van het eerste uur zag vijf jaar verstrijken vooraleer zijn droom uitkwam. Maar de Nijmegenaar heeft inmiddels buiten Nijmegen werk gevonden en moet nu zijn huis te koop aanbieden. "We hebben ontzettend veel trammelant gehad. Ik heb het vijf jaar geleden voor ruim 4 ton, guldens, gekocht. Ik zet het nu te koop voor 375.000 euro en dan nog schiet ik er bij in", zegt hij. "We hebben alle pech van de wereld gehad. Een projectontwikkelaar die failliet ging en die bovendien een ondeugdelijk restauratieplan had gemaakt. Alles moest opnieuw. Het dak was te laag, de ene na de andere tegenvaller. Er zijn zoveel kosten bijgekomen dat het bijna onbetaalbaar is geworden", zegt Hannessen. Van de totaal tien oorspronkelijke bewoners hebben vijf hun appartement weer te koop aangeboden.