Reacties



[Vorige] [Project 0] [Volgende]

Oase voor archeologen in hartje Arnhem

De Gelderlander
Het gebied tussen Walstraat en Beekstraat in het hartje van Arnhem kan de komende negen maanden een oase voor archeologen worden. Voordat de bouw in het Musiskwartier begint, wordt de bodem meter voor meter geïnspecteerd.
De graafmachine is nog maar net een half uur bezig of op een muurtje aan de Arnhemse Beekstraat liggen al tientallen scherven uit vervlogen tijden. "Zeventiende-eeuws", schat een van de drie door de gemeente ingehuurde archeologen. Uit Zaltbommel, Utrecht en Zutphen zijn ze naar Arnhem getogen om er een lap grond zo groot als een voetbalveld te onderzoeken.
Het gebied wordt laag voor laag bekeken, tot op ongeveer 2,5 meter onder het straatoppervlak.
Waar enkele tientallen jaren geleden bulldozers werden ingezet om bouwvallige, oude panden tegen de vlakte te werken, wordt nu flink de tijd genomen om de mogelijkheden voor restauratie van gebouwen te beoordelen. En als dat niet lukt in elk geval de grond meter voor meter om te woelen. De geschiedenis krijgt de ruimte. In dit geval, tussen Wal- en Beekstraat, negen maanden lang.
Wie historische belangstelling heeft voor de stad, heeft alle reden gespannen uit te zien naar de resultaten van dit onderzoek. Want er zijn redenen om aan te nemen dat het terrein een stuk geschiedenis van Arnhem bloot zal geven. En als het meezit, komen hier zelfs zeer oude sporen van de beschaving tevoorschijn. Stadsarcheologe Mieke Smit: "Bij boringen hebben we een heel kleine scherf uit de ijzertijd gevonden. Zeg maar van honderd jaar voor Christus. Dat is eerder ook al eens het geval geweest op het Gele Rijdersplein. Langs dit tracé - de Beekstraat is ernaar genoemd - heeft dan ook de Jansbeek gelopen. En daar heb je een kans sporen van bewoning uit het verleden aan te treffen."
Op de graafmachine zit Ton Huiskes (21) uit Toldijk bij Steenderen. Met veel gevoel schuift hij de bek van het apparaat over de grond, zodat het fijnere werk met schop, troffel en de handen voor de archeologen makkelijker wordt gemaakt. Hij weet nog niet zoveel over de geschiedenis die de grond verborgen houdt. Maar hij heeft duidelijk plezier in z'n werk. "Als dat niet zo was, kon ik maar beter ophouden." Een collega zegt over hem: "Hij is rustig van zichzelf. Dat kun je hier goed gebruiken."
De geschiedenis van Arnhem is in grote lijnen bekend, maar er zitten lacunes in. Archeologe Smit: "De naam Arnhem komt in de negende eeuw het eerst voor in geschriften. De eerste vondsten uit die periode dateren uit de elfde eeuw: scherven van het pottenbakken. Een gat van twee eeuwen dus."
Ondanks het graafwerk van de afgelopen tientallen jaren op verschillende plaatsen in de stad zijn de oudheidkundigen nog steeds op zoek naar sporen uit deze blanco periode. Wel zijn er oudere vondsten gedaan. Uit de Romeinse tijd bijvoorbeeld dateert een castellum in het park Meinerswijk, tegen de Rijn. En in de toekomstige woonwijk Schuytgraaf werd een jagerskamp aangetroffen uit 7000 voor Christus, dus in de nieuwe steentijd (neolithicum).
Op dit moment verrichten drie archeologen plus machinist Ton Huiskes werkzaamheden in dit gebied van het toekomstig Musiskwartier. Ze gooien veel stenen opzij: "Fabriekssteen. Die is vanaf het eind van de negentiende eeuw gemaakt. Voor ons zijn ze niet interessant."
De eeuwenoude Brouwerstraat loopt door het onderzoeksgebied. Die voerde naar de stadswallen. Eronder wordt gekeken of er nog Arnhemse geschiedenis aan het licht te brengen is. Daarna wordt het een straatje met nieuwe gebouwen erlangs, als onderdeel van het Musiskwartier.
De mensen die gisteren begonnen zijn, ontdoen de grond van haar bovenlaag en brengen in kaart wat ze aantreffen. Muurtjes en plattegronden uit de zeventiende eeuw bijvoorbeeld. De zeven man die er maandag bij komen, gaan dieper de grond in. Hoe dieper hoe ouder en hoe groter de stenen, des te ouder ze zijn.
Volgende week verschijnt er tegen de Beekstraat een soort verplaatsbaar balkon op het bouwterrein. Vandaar kan het publiek de oudheidkundigen op de vingers kijken. Er staan hekken rond het gebied en houten platen voorkomen nu nog dat voorbijgangers een blik werpen op het onderzoek. De stadsarcheologe is niet bang dat het gebied door 'amateur-onderzoekers' wordt bezocht. "Dit ligt zo in de binnenstad dat ik ervan uitga dat sociale controle zoiets voorkomt. Ga er maar van uit dat er iets niet klopt als hier 's avonds of in het weekend mensen rondlopen."


Reacties

naam

email

website

Je reactie:

gegevens onthouden   gegegevens vergeten

   

[html toegestaan]